با کنار رفتن کییر استارمر، نام «اندی برنهام» بهعنوان جدیترین گزینه نخستوزیری جدید بریتانیا مطرح شده؛ چهرهای که اگرچه خود را متفاوت نشان میدهد، اما سابقهاش نشان میدهد در برخی از حساسترین پروندههای سیاست خارجی، مسیرش چندان از دولتهای قبلی جدا نیست.
به گزارش انصاف نیوز به نقل از راشاتودی، برنهام اکنون در موقعیتی قرار گرفته که میتواند بر رویکرد لندن در قبال خاورمیانه، از جنگهای آمریکا تا پرونده ایران و اسرائیل اثرگذار باشد؛ موضوعی که در سایه جنگهای اخیر منطقه، اهمیت دوچندان پیدا کرده است.
عراق؛ نقطهای که گذشته هنوز فراموش نشده
یکی از مهمترین بخشهای کارنامه برنهام، رأی مثبت او به حمله سال ۲۰۰۳ به عراق است؛ تصمیمی که در بریتانیا هنوز یکی از بحثبرانگیزترین نقاط تاریخ سیاست خارجی این کشور محسوب میشود.
او بعدها این رأی را «تصمیمی دشوار و پرهزینه» توصیف کرد، اما نکته مهمتر این است که برخلاف برخی چهرههای منتقد جنگ، هرگز بهطور جدی از پیامدهای آن یا ساختار تصمیمگیری مشترک با آمریکا و بریتانیا فاصله نگرفت. همین سابقه باعث شده منتقدان، او را همچنان در امتداد همان سیاست مداخلهگرانه لندن بدانند.
اسرائیل و جنگهای منطقه؛ خطی که تغییر نکرده
برنهام در موضوع اسرائیل نیز مواضعی داشته که او را در چارچوب جریان اصلی سیاست بریتانیا قرار میدهد. او از حامیان گروه «Labour Friends of Israel» است؛ نهادی که ارتباط نزدیک حزب کارگر با اسرائیل را نمایندگی میکند.
در مواضع پیشین خود، برنهام اسرائیل را کشوری با «نقش تاریخی در حفاظت از اقلیتها» توصیف کرده و از نزدیکی سیاسی با تلآویو دفاع کرده است؛ موضعی که در فضای فعلی جنگ غزه و تنشهای ایران و اسرائیل، حساسیتبرانگیزتر از گذشته تلقی میشود.
از سوی دیگر، او در رأیگیریهای مهم مربوط به جنگ عراق و همچنین مداخلات نظامی غرب، عملاً در همان خطی قرار گرفته که دولتهای محافظهکار و حتی برخی دولتهای کارگر دنبال کردهاند؛ خطی که در ایران و منطقه با عنوان سیاست «همپیمانی کامل با آمریکا» شناخته میشود.
برنهام اگرچه با چهرهای متفاوت و گفتمانی نرمتر وارد صحنه میشود، اما سابقه او در قبال عراق، همراهی با سیاستهای امنیتی غرب و مواضع نزدیک به اسرائیل نشان میدهد تغییر احتمالی در لندن، لزوماً به معنای تغییر در جهتگیری کلان بریتانیا در خاورمیانه نخواهد بود؛ بلکه بیشتر میتواند ادامه همان مسیر، با زبانی متفاوت باشد.
انتهای پیام
