هوشیار ذوالفقارنسب در سایت نوشدارو نوشت:
پیشتر در نوشدارو خواندیم که جوانترها چقدر در انتخاب رمزهای عبور تنبل هستند؛ اما گزارش جدید «نوردپس» (NordPass) با بررسی بیش از ۷۸۰۰ نفر از هشت کشور، بُعد خندهدار و البته ترسناکتری از این ماجرا را روشن کرده است: جوانانِ غرق در تکنولوژی، نهتنها رمز عبور ضعیفی دارند، بلکه به زیاد هنوز از همان رمزی استفاده میکنند که در دهسالگی برای اکانت بازی یا ایمیل قدیمی خود ساخته بودند!
فردی با لباس مشکی کاغذی سفید در دست دارد و نمادهایی مانند اثر انگشت، ایمیل، قفل و بیتکوین در اطراف او نمایش داده شده است. متن روی تصویر با رنگ بنفش نوشته شده: “پسوردت رو کپی پیست نکن! هیچوقت!”
پدربزرگها و مادربزرگها (نسل بهاصطلاح بیبیبومر) شاید هنوز رمزهای خود را روی تکههای کاغذ بنویسند و زیر صفحهکلید پنهان کنند، اما دستکم بیشترین آمار تغییر مداوم رمز عبور متعلق به همین گروه است. در مقابل، نسل Z به جای حفظ کردن، به ابزارهای ذخیره رمزِ پیشفرض در مرورگرها (مثل ابزار داخلی کروم) تکیه کردهاند که متاسفانه زیاد قابل اتکا نیستند.
هیچکدام از این دو گروه بینقص عمل نمیکنند. اتکای نسلهای قدیمیتر به حافظه و کاغذ باعث میشود برای راحتی کار، یک رمز را در چندین سایت تکرار کنند که ریسک هک شدن را بالا میبرد. از سوی دیگر، گاوصندوقِ مرورگرِ جوانترها نیز با یک بدافزار ساده یا دسترسی فیزیکی به سیستم، بهراحتی تمام رمزها را تقدیم نفوذگرها میکند.
بررسیها نشان میدهد میانگین تعداد رمزهای عبور هر کاربر در دنیا از ۱۶۸ مورد در سال ۲۰۲۴ به ۱۲۰ مورد در سال ۲۰۲۶ کاهش یافته است؛ نوردپس این افت را بیشتر به گسترش ورود یکپارچه، Passkey و روشهای بیومتریک نسبت میدهد؛ هرچند استفادهی چندینباره از رمزها همچنان یکی از عادتهای پرخطر کاربران است.
راهکارهایی برای فرار از تنبلی دیجیتال
متخصصان امنیت پیشنهاد میکنند برای حفاظت از اطلاعات، دستکم این چند قدم را بردارید:
طولانی بنویسید، نه عجیب: نیازی نیست فرمول فیزیک کوانتوم تایپ کنید. ترکیب چند کلمه بیربط و طولانی (مثل: موز-آجر-کهکشان) بسیار امنتر از کلمههایی است که در آنها حرف a را با @ جایگزین کردهاید.
نفوذگرها بهراحتی گول نمیخورند: اگر محل کارتان شما را مجبور به تغییر دورهای رمز میکند، تبدیل «Bahar1405» به «Tabestan1406» هیچ نفوذگری را فریب نمیدهد. هر بار یک رمز کاملاً جدید بسازید.
از مرورگرها دل بکنید: رمزهای عبور را به جای مرورگر، در یک برنامه مدیریت رمز مستقل ذخیره کنید تا از بدافزارهای سارق در امان بمانند.
از احراز هویت دو مرحلهای (2FA) استفاده کنید: در همه اکانتهایی که میتوانید، احراز هویت دو مرحلهای با ابزارهایی مانند Google Authenticator را فعال کنید تا اگر رمز عبور بازی دوران کودکی لو رفت، حساب بانکی یا ایمیل کاریتان به خطر نیفتد.
نشت اطلاعات را بررسی کنید: از سرویسهایی مانند Have I Been Pwned استفاده کنید تا ببینید آیا ایمیل یا رمز عبورتان در دیتابیسهای هکرها وجود دارد یا خیر.
در پایان…
نسل جدید شاید در کار با گجتها استاد باشد، اما در امنیت سایبری هنوز بهپای پدربزرگ و مادربزرگهایشان نرسیدهاند. وقت آن رسیده که با رمزهای عبور قدیمی خداحافظی کنیم و امنیت را کمی جدیتر از نوستالژیهای کودکی جدی بگیریم.
انتهای پیام
