انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران با انتشار مطلبی درباره درگذشت دکتر کیان رحمانی، نسبت به فشار کاری و شرایط حاکم بر آموزش و فعالیت پزشکان و دانشجویان پزشکی انتقاد کرد.
این انجمن با اشاره به اینکه «هنوز داغ دکتر شیرانی تازه است» و نامهای عرفان، فرهاد و آیدا را نیز در میان از دسترفتگان یک سال گذشته آورده، نوشته است که تکرار چنین اتفاقاتی را نمیتوان صرفاً «مرگهای پراکنده» یا «حادثه» دانست و باید درباره چرایی تداوم این وضعیت پرسید.
در این مطلب آمده است: «اینکه دکتر کیان رحمانی در اثر شدت و فشار کار دچار ایست قلبی شده باشد یا زیر بار فشارهای کاری، دست به پایان خودخواستهی زندگیاش زده باشد، در مسئولیت دستاندرکاران این شرایط تفاوتی ایجاد نمیکند.»
این انجمن همچنین نوشته است: «وقتی یک اتفاق، دوبار و سهبار و پنجبار تکرار میشود، دیگر نمیتوان همهچیز را به “حادثه” فروکاست. وقتی زندگی آدمها یکی پس از دیگری در برابر چشمان ما خاموش میشود، دیگر سؤال فقط این نیست که “چه اتفاقی افتاد؟”؛ سؤال این است که “چرا هیچچیز تغییر نکرد؟”»
در ادامه این مطلب با اشاره به فشار کاری رزیدنتها و دانشجویان، پرسیده شده است که آیا پس از مرگهای پیشین، «تجدیدنظری جدی در شیوه آموزش رزیدنتها و فشار کاری آنان» و همچنین اقدامی عملی و پایدار برای حفظ سلامت روان دانشجویان انجام شده است یا خیر.
در بخش دیگری از این متن آمده است: «ما حق داریم زنده بمانیم. حق داریم پزشک شدن را با زندگی کردن جمع کنیم. حق داریم خسته باشیم، بدون اینکه خستگیمان به فروپاشی برسد. حق داریم کمک بخواهیم، بدون اینکه کمک خواستن را ضعف بدانند.»
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در پایان ضمن تسلیت به خانواده دکتر رحمانی، دوستان او و ورودی ۹۸ مهر پزشکی، ابراز امیدواری کرده است که مرگ او صرفاً به «یک عدد دیگر در میان آمار» تبدیل نشود.
انتهای پیام
