حجت الاسلام هادی سروش، مدرس حوزه، در یادداشتی دربارهی اظهارنظری از حاج آقا قرائتی نوشت:
🔰 حاج آقای قرائتی در سمینار اخیر «اقامه نماز» فرمودهاند:
«اگر برای نماز همان اندازه که برای موسیقی هزینه میشد، هزینه میکردیم، الان وضعیت این گونه نبود»!
💠به محضرشان عرض میشود؛
✔️اولاً :
عهدنامه مالک اشتر، مهمترین دستور جامعِ حکومتیِ مکتب اهلبیت(ع) است .
در رابطه با نماز، امام (ع) رهنمون نمودند که؛ به نماز اهمیت بده.
اما سخنی از اختصاص بوجه برای اقامه نماز در آن متن متین دیده نمیشود.
✔️ثانیاً :
نماز در عین اینکه «عمود دین» است، اما بالاخره جزئی از دین است، و وقتی خدای نخواسته رغبتی به دین نباشد، نماز هم مانند دیگر اجزاء دین است و مورد رغبت نخواهد بود.
✔️ثالثاً :
وقتی جوان ما، گرفتار «معاش» خود است و از شرائط سخت اقتصادی نالان است، نمیتوان تقاضای توجه او به امور «معاد» را داشت.
به تعبیر منسوب به پیامبر (ص) :
«من لامعاش له، لا معاد له».
بی جهت نبود که پیامبر (ص) در آخرین سخنرانی عمومی و رسمی خود قبل از رحلتش، حاکمان جامعه اسلامی را مورد خطاب قرار داد و سخن از نماز و حجاب و… ننمود، بلکه اظهار نگرانی از بروز خطر فقر در جامعه نمود.
✔️رابعا :
وقتی در ظاهر و باطن مسوولان جامعه، «روح نماز» که عبودیت و تواضع و رحمت است دیده شود، تردید نفرمایید که نماز بدون اختصاص بودجه، فراگیر خواهد شد.
🔻نتیجه؛
به گمان این طلبه ناچیز، اگر همین مقدار بوجه برای نماز از بیت المال در نظر گرفته نمیشد و امر نماز و مسجد و … مانند دیگر امور دینی به خود مردم واگذار میشد و مورد «مداخله» قرار نمیگرفت، چه بسا موفقیت در «اقامه نماز» بیشتر بود.
انتهای پیام
اگر همین بودجه هم برای نماز در نظر گرفته نمیشد سر اقای ولایتی بی کلاه میماند !