فرزند رسول ملاقلیپور میگوید که تولید انبوه و زودگذر آثار جنگی به سبک چای کیسهای فاجعه است. طبیعی است وقتی نویسنده و فیلمساز با داستان عجین نشده قصهای سطحی نوشته میشود.
در هفتههای اخیر سریالهای اهل ایران با طراحی محمدحسین مهدویان از شبکهی نمایش خانگی و سرو، سپید، سرخ از شبکهی یک تلویزیون دربارهی جنگ ۴۰ روزه در حال پخش است.
سرعت تولید هر قسمت این دو سریال که چندین قسمت هر کدام اندکی پس از آغاز جنگ تولید و پخش شده است با تعجب برخی مخاطبان همراه شده است.
علی ملاقلیپور، کارگردان فیلم قندون جهیزیه و سریال کتونی زرنگی گفت: متأسفانه برخی مدیران بهجای تولید آثار امیدوارکننده، به سراغ مستقیمگویی میروند و فکر میکنند ساخت سریالهای صرفاً جنگی مثلا در جنگ اخیر بدون درونمایه زندگی، کافی است. این رویه شکست خورده است.
او در ادامه به ایسنا گفت: اگر علاج را در وطن میبینیم، باید شاهد توبیخ مدیرانی باشیم که آثار ضعیف دفاع مقدس تولید میکنند. تولید انبوه و زودگذر آثار جنگی به سبک چای کیسهای فاجعه است. طبیعی است وقتی نویسنده و فیلمساز با داستان عجین نشده و در ذهن او شکل نگرفته، قصهای سطحی نوشته میشود که بازخورد مطلوبی ندارد.
آقای ملاقلیپور چند روز پیش هم در اظهارات مشابهی گفته بود: بودجهها بین خودیها تقسیم میشود. شما ببینید سفارشیسازها هنوز جنگ شروع نشده، فیلمنامههایشان آماده شده و خیلی بزن دررویی فیلمهایشان را ساخته و در حال پخش آثارشان هستند.
او به اعتماد گفت: کسی نیست بپرسد کی وقت کردی فکر کنی؟ کی این فکر تو دم کشید و آن را نوشتی؟ از کجا اینقدر سریع بودجه گرفتی؟ متاسفانه مثل چای کیسهای فیلم زودجوش میسازند.
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید