سعید دلفانی، قاضی دیوان عدالت اداری در یادداشتی با توجه به اعتراض و انتقاد رسانه‌ها به صداوسیما برای دستور پخش زنده بازی‌های جام‌جهانی فقط از قاب تلویزیون نوشت:

حق پخش در معنای دقیق حقوقی، نه حق مالکیت بر رویداد ورزشی است و نه حق تصرف بر محتوا به معنای مطلق؛ بلکه صرفاً حق بهره‌برداری از بازنمایی رسانه‌ای یک واقعه است. این حق، اساساً برای جلوگیری از برداشت و بازپخش غیرمجاز همان سیگنال طراحی شده، نه برای انحصار روایت فوتبال یا حذف سایر اشکال پوشش رسانه‌ای.

اگر فرض شود صدا و سیما حق پخش مسابقات را به‌طور کامل خریداری کرده باشد، ماهیت این حق همچنان در همین چارچوب باقی می‌ماند: یک حق قراردادی برای بهره‌برداری از سیگنال و پخش رسانه‌ای، نه یک حق انحصاری مطلق بر فوتبال یا بر فضای رسانه‌ای کشور.

حقوق مرتبط با پخش نباید به‌گونه‌ای تفسیر شود که به انسداد فضای رسانه‌ای منجر شود. کارکرد این حقوق «صیانت از سیگنال» است، نه «محدود کردن روایت». همین تمایز است که اجازه می‌دهد رسانه‌های نوین در کنار رسانه‌های سنتی رشد کنند، رقابت شکل بگیرد و مخاطب از تنوع روایت‌ها بهره‌مند شود.

ایجاد انحصار رسانه‌ای نیازمند نص صریح قانونی است و در حوزه پخش مسابقات ورزشی چنین نصی وجود ندارد. در نتیجه، تفسیر محدودکننده باید به حداقل ممکن برسد تا با روح آزادی رسانه و جریان آزاد اطلاعات سازگار بماند. اگر این حق درست فهم شود، نه ابزار انحصار، بلکه ابزار حمایت از تولید و هم‌زمان تضمین رقابت است.

انتهای پیام

# جام جهانی # صداوسیما