وقتی صحبت از جام جهانی میشود، همه نگاهها به فینال دوخته میشود اما امشب دیدار ردهبندی بین فرانسه و انگلیس شاید از جهات مختلف، حساستر و مهمتر از چیزی باشد که در نگاه اول به نظر میرسد.
بسیاری از هواداران تصور میکنند این مسابقه فقط یک بازی تشریفاتی است، اما واقعیت این است که برای بازیکنان، مربیان و حتی تاریخ فوتبال دو کشور، اهمیت آن بسیار بیشتر از یک دیدار دوستانه است.
اولین دلیل، رقابت برای کفش طلای جام جهانی است. کیلیان امباپه هنوز شانس رسیدن به عنوان آقای گلی را دارد و هری کین هم میتواند با یک نمایش درخشان جایگاهش را در جدول گلزنان بهبود ببخشد.
به همین دلیل انتظار میرود هر دو تیم برخلاف تصور رایج، با رویکردی تهاجمی وارد زمین شوند.
دلیل دوم، خداحافظی احتمالی دیدیه دشان است. رسانههای بینالمللی این مسابقه را آخرین حضور او روی نیمکت فرانسه توصیف کردهاند و طبیعی است که شاگردانش بخواهند این دوران را با یک پیروزی به پایان برسانند.
سومین نکته، اهمیت تاریخی مسابقه برای انگلیس است. توماس توخل تأکید کرده کسب مقام سوم میتواند بهترین نتیجه انگلیس در جام جهانی طی دهههای اخیر باشد و این موضوع از نظر روحی و اعتباری برای سهشیرها اهمیت زیادی دارد.
چهارمین دلیل، ماهیت خود بازی ردهبندی است. آمار ادوار گذشته نشان میدهد این مسابقات معمولاً پرگلتر و آزادتر از فینال برگزار میشوند، چون فشار قهرمانی وجود ندارد و تیمها با آزادی بیشتری حمله میکنند. به همین خاطر بسیاری از کارشناسان معتقدند از نظر جذابیت فوتبالی، این بازی میتواند حتی از فینال تماشاییتر باشد.
و در نهایت، انگیزه حیثیتی. فرانسه و انگلیس هر دو با رؤیای قهرمانی به آمریکا آمده بودند و حالا نمیخواهند جام را با دو شکست متوالی ترک کنند.
کسب مدال برنز شاید جای جام را نگیرد، اما میتواند پایانی آبرومندانه برای یکی از دشوارترین مسیرهای جام جهانی باشد.
شاید به همین دلیل است که برخلاف تصور رایج، امشب فقط یک بازی برای تعیین تیم سوم نیست. مسابقهای است برای اعتبار، رکورد، افتخار و خداحافظی؛ دیداری که احتمالاً بسیار بیشتر از آنچه تصور میشود، ارزش تماشا دارد.
انتهای پیام
