نامه‌ی جمعی از اولیاء و دانشجویان علوم پزشکی خارج از کشور خطاب به مسئولان

نامه‌ی جمعی از اولیاء و دانشجویان علوم پزشکی خارج از کشور به اعضای شورایعالی انقلاب فرهنگی و دیگر مسئولان کشور که در اختیار انصاف نیوز قرار گرفته در پی می‌آید:

به‌نام خداوند جان و خرد

خطاب به: اعضای محترم شورای عالی انقلاب فرهنگی، نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی و وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

این نامه، صدای دست‌کم ۳۰۰ دانشجوی پزشکی و دندانپزشکی و داروسازی ایرانی در دانشگاه‌های مورد تأیید وزارت بهداشت است که در میانه مسیر تحصیل، میان اضطراب بقا در شرایط جنگی و بیم از فروپاشی اقتصادی خانواده‌ها در داخل کشور، گرفتار برزخی طولانی شده‌اند.

۱. بحران امنیت و استهلاک سرمایه‌های انسانی

وضعیت دانشجویان، به‌ویژه در روسیه، از دشواری‌های معمول تحصیلی فراتر رفته است. شرایط جنگی، امنیت، آرامش روانی و کیفیت آموزش بالینی را به‌شدت تحت‌الشعاع قرار داده است. در کنار این تهدیدات امنیتی، فشار اقتصادی ناشی از نوسانات شدید نرخ ارز، توان خانواده‌ها را برای تأمین هزینه‌های ارزی به پایان رسانده است. چنان‌که در گزارش‌های ارائه شده به شورای عالی امنیت ملی (مورخ ۳ خرداد ۱۴۰۵) نیز مشهود است، تداوم این وضعیت، نه تنها خطر ترک تحصیل، بلکه سلامت و امنیت دانشجویان را در غربت به‌شدت تهدید می‌کند.

۲. بی‌ثمر بودن وعده‌ها و بن‌بست‌های مدیریتی

متأسفانه پیگیری‌های پیشین دانشجویان به نتیجه نرسیده است. وعده‌های برگزاری جلسات با مسئولین وزارت بهداشت و خروجیِ بی‌اثرِ کمیته‌های تشکیل شده در کمیسیون‌های : بهداشت ،آموزش ، و امنیت ملی مجلس، تنها بر ناامیدی دانشجویان افزوده است. جلسات برگزار شده تا امروز، عملاً راهگشا نبوده و گره‌ای از کلاف سردرگم رسیدگی به بحران موجود و انتقال دانشجویان واجد شرایط باز نکرده است.

۳. شفاف‌سازی آماری: تفکیک واقعیت از بزرگ‌نمایی
تأکید می‌شود که آمار ارائه شده (حدود ۴۵ تا ۵۰ هزار نفر) توسط برخی مسئولین، مربوط به کل دانشجویان در دانشگاه‌های غیرتأیید و متفرقه است؛ حال آنکه تعداد دانشجویان شاغل به تحصیل در دانشگاه‌های «مورد تأیید» که خواستار انتقال هستند، بسیار محدودتر است. بررسی آمار ثبت‌نام‌کنندگان در آزمون انتقال به‌وضوح نشان می‌دهد که این تعداد، باری بر دوش آموزش عالی کشور نیست و ظرفیت پذیرش آن‌ها با تدبیر مدیریتی صحیح، کاملاً قابل مدیریت است.

۴. مطالبات عاجل
ما خواهان امتیاز ویژه نیستیم؛ تنها «عدالت آموزشی» و «حمایت ملی» را طلب می‌کنیم. با توجه به تغییر بنیادین شرایط جهانی نسبت به سال ۱۳۹۷، اصرار بر اجرای صلب مصوبات پیشین، مصداق نادیده گرفتن سرمایه‌های انسانی است.

۵. نقد رویه دوگانه و مطالبه عدالت رویه‌ای:

وزارت محترم بهداشت در سال ۱۴۰۰، با اتخاذ تصمیمی درست و انسانی، به دانشجویان ایرانی شاغل به تحصیل در اوکراین به دلیل شرایط بحرانی جنگ، اجازه انتقال به دانشگاه‌های داخل را داد. این اقدام نشان داد که «عدالت آموزشی» در شرایط اضطرار، اصلِ حاکم بر تصمیمات کلان است. حال جای پرسش است که چرا با وجود اشتراک کامل شرایط (جنگ‌زدگی، ریسک بالای امنیتی و بی‌ثباتی اقتصادی) برای دانشجویان در روسیه، آن رویه حمایتی تکرار نمی‌شود؟ این «تبعیض در تصمیم‌گیری»، نه تنها مغایر با اصل نهم قانون اساسی در حفظ سرمایه‌های انسانی است، بلکه اعتماد عمومی را نسبت به معیارهای تصمیم‌سازی وزارتخانه به شدت خدشه‌دار می‌کند. ما خواهان اتخاذ رویه‌ای واحد و مبتنی بر واقعیت‌های میدانی برای تمامی دانشجویان ایرانی در کشورهای درگیر بحران هستیم.

لذا موارد زیر را خواستاریم:

تشکیل کارگروه ویژه عملیاتی:
برای ارزیابی دقیق شرایط بحرانی دانشجویان در کشورهای درگیر جنگ، بدون تکرار تجربیات بی‌حاصل گذشته.
تعدیل مصوبه ممنوعیت انتقال:با نگاهی واقع‌بینانه به شرایط سیاسی و اقتصادی موجود.
اقدام فوری برای کارورزان: فراهم‌سازی شرایط انتقال دانشجویان سال‌های آخر که در مرحله حساس کارورزی هستند؛ چرا که ادامه تحصیل آنان در فضای جنگ‌زده، عملاً به معنای افت شدید کیفیت آموزش بالینی و به هدر رفتن آینده حرفه‌ای آن‌هاست.

امیدواریم پیش از آنکه این سرگردانی نخبگان به مهاجرت دائمی یا شکست تحصیلی جمعی بیانجامد، تدبیری عاجل، عملیاتی و قانونی اندیشیده شود.

با احترام
جمعی از اولیاء و دانشجویان علوم پزشکی خارج از کشور (شاغل به تحصیل در دانشگاه‌های معتبر و مورد تأیید وزارت بهداشت)

انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *