چرا استرس و تجربه‌های جنگ باعث پرخوری یا بدخوری می‌شوند ؟


دکتر پیمان پرچمی، در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با موضوع تاثیرات استرس ناشی از تجربه های جنگ نوشت:

چرا استرس و تجربه‌های جنگ باعث پرخوری یا بدخوری می‌شوند ؟

۱). تغییرات هورمونی
وقتی فرد در معرض استرس شدید یا خطر قرار می‌گیرد، بدن وارد حالت هشدار می‌شود.

  • کورتیزول بالا می‌رود
    این هورمون یکی از عوامل اصلی پرخوری است، چون:
    اشتها را زیاد می‌کند
    تمایل به غذاهای پرچرب و قندی را افزایش می‌دهد
    باعث می‌شود بدن انرژی را سریع ذخیره کند (چربی شکم)
  • آدرنالین بالا می‌رود
    در لحظه‌های خطر ممکن است حتی اشتها را سرکوب کند.
    اما بعد از فروکش کردن خطر، بدن معمولاً به شکل پرخوری جبرانی واکنش نشان می‌دهد.

۲) خوردن به‌عنوان مکانیسم مقابله‌ای در روان‌شناسی به آن Comfort Eating می‌گویند. در شرایط جنگ، بحران، یا استرس مزمن:
غذا خوردن یک راه سریع برای آرامش است.
مغز با خوردن غذاهای شیرین/چرب، دوپامین و اندورفین آزاد می‌کند..
این مواد احساس امنیت، آرامش یا حواس‌پرتی می‌دهند
بنابراین پرخوری می‌تواند تبدیل به نوعی «مسکن احساسی» شود.

۳) اضطراب، ترس، یا PTSD
افرادی که تجربه‌های جنگی دارند (مستقیم یا غیرمستقیم):

  • خواب‌شان مختل می‌شود
  • سیستم عصبی‌شان بیش‌فعال است
  • بدن دائماً در حالت آماده‌باش است
    این حالت‌ها باعث:
    بی‌نظمی غذایی
    پرش‌های ناگهانی بین بی‌اشتهایی و پرخوری
    استفاده از غذا برای کنترل اضطراب یا خاموش‌کردن احساسات دردناک می‌شود.

۴) بی‌نظمی روزمره و محیطی
در جنگ یا بحران:

  • ساعات غذا خوردن ثابت نیست
  • از مواد غذایی سالم کمتر در دسترس است
  • غذاهای اضطراری اغلب پرچرب، شور یا فرآوری‌شده‌اند
  • خواب ناکافی باعث افزایش اشتها می‌شود
    این عوامل «بدخوری» را تشدید می‌کنند.

۵) اختلالات تغذیه‌ای پس از تروما
در برخی افراد، تجربه‌های جنگی یا استرس‌های شدید ممکن است باعث:
.پرخوری عصبی
.خوردن احساسی
.بی‌اشتهایی دوره‌ای
.رفتارهای وسواسی با غذا
شود. این الگوها معمولاً در کنار علائم اضطرابی، افسردگی، یا PTSD دیده می‌شوند.

جمع‌بندی ساده
در استرس شدید یا شرایط جنگی، بدن و ذهن وارد حالت غیرعادی می‌شوند. نتیجه آن می‌تواند:

  • پرخوری
  • بدخوری
  • بی نظمی غذایی
  • تمایل به غذاهای ناسالم
  • کمبود انرژی یا افزایش وزن
    باشد. این یک واکنش طبیعی بدن برای بقا یا کنترل احساسات است، نه ضعف شخصی.

انتهای پیام

 

بانک صادرات

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا