جام جهانی ۲۰۲۶ برای مخاطبان فوتبال در ایران تنها با رقابت تیمها و اتفاقات داخل زمین همراه نبود؛ بلکه ترکیب گزارشگران صداوسیما نیز نسبت به دورههای گذشته تغییر محسوسی داشت.
در حالی که بسیاری از بینندگان انتظار داشتند مسابقات مهم این تورنمنت را با صدای گزارشگران شناختهشده سالهای اخیر دنبال کنند، غیبت برخی از چهرههای مطرح بیش از هر چیز جلب توجه کرد.
در هفتههای اخیر، جدایی جواد خیابانی از صداوسیما و دور شدن محمدرضا احمدی از آنتن تلویزیون، بحث تغییر ترکیب گزارشگران را پررنگتر کرده است.
خیابانی که بیش از سه دهه در صداوسیما فعالیت داشت، بازنشستگی خود را اعلام کرد و پس از آن اجرای برنامههایی خارج از تلویزیون را آغاز کرد.
محمدرضا احمدی نیز از ابتدای جام جهانی، به جز گزارش دیدار ایران و نیوزیلند، دیگر در شبکه سه دیده نشد و همزمان اجرای یک برنامه اینترنتی را بر عهده گرفت. موضوعی که گمانهزنیها درباره پایان همکاری او با صداوسیما را افزایش داد، هرچند هنوز توضیح رسمی از سوی او منتشر نشده است.
در کنار این دو، نامهای دیگری نیز در فهرست غایبان جام جهانی دیده میشود. فرشاد محمدیمرام که از گزارشگران فوتبال صداوسیما بود، دیگر در این رسانه فعالیت نمیکند و در گزارش مسابقات جام جهانی در صداوسیما نیز حضوری نداشت.
پیمان یوسفی نیز اگرچه همچنان در صداوسیما فعال محسوب میشود، اما برخلاف جامهای جهانی گذشته، مسابقهای را گزارش نکرد و در این مدت اجرای یک برنامه تلویزیونی را بر عهده داشت.
البته روند تغییر چهرههای شاخص گزارشگری فوتبال به سالهای اخیر محدود نیست. عادل فردوسیپور مدتهاست از صداوسیما جدا شده اما همچنان در پلتفرمهای اینترنتی به تولید محتوا، اجرای برنامه و گزارش مسابقات فوتبال ادامه میدهد.
در مقابل، مزدک میرزایی پس از خروج از ایران و آغاز همکاری با شبکه ایران اینترنشنال، علاوه بر فعالیت رسانهای، در سالهای اخیر مواضع سیاسی تندی نیز داشته است. موضوعی که باعث شده شرایط او با دیگر گزارشگرانی که همچنان در داخل کشور و در رسانههای مختلف فعالیت میکنند، متفاوت باشد و بازگشتش با موانع بیشتری به نظر برسد.
در مقابل این غیبتها، صداوسیما در جام جهانی ۲۰۲۶ بیش از گذشته از گزارشگران دیگر خود استفاده کرد. محمد سیانکی، عباس قانع، سعید زلفی و چند چهره دیگر، مسئولیت گزارش بسیاری از مسابقات را بر عهده داشتند؛ تغییری که نشان میدهد این سازمان در حال چیدن ترکیب تازهای از گزارشگران فوتبال است.
مجموع این تحولات نشان میدهد جام جهانی ۲۰۲۶ تنها صحنه رقابت تیمهای ملی نبود، بلکه از منظر رسانهای نیز نقطهای قابل توجه در تغییر ترکیب گزارشگران فوتبال صداوسیما به شمار میرود.
در این دوره، بسیاری از صداهای آشنا یا از این سازمان جدا شدهاند، یا در رسانهها و پلتفرمهای دیگر فعالیت میکنند و یا مانند پیمان یوسفی، با وجود ادامه همکاری با صداوسیما، در جایگاهی غیر از گزارش مسابقات به کار گرفته شدهاند.
اینکه این تغییرات صرفاً بخشی از روند طبیعی جایگزینی نسل است یا نشانهای از تغییر رویکرد رسانه ملی در حوزه گزارشگری فوتبال، پرسشی است که دیدگاههای مختلفی در پاسخ به آن مطرح شده است.
انتهای پیام
