محمدهادی جعفرپور،حقوقدان و وکیل پایه یک دادگستری در یادداشتی با عنوان «گلایه ی دانش آموزان جنوب را شنیدهاید؟» که در اختیار انصاف نیوز قرار داده، نوشت:
میان اخبار و هیاهوی مستطیل حوادث و اتفاقات ناشی از حملهی دشمنان این سرزمین قلب مردم ایران را به درد آورده ، نگرانی را مهمان خانهها میکند. در میان این همه صدا، نباید صدای جنوب ایران و گلایهی دانش آموزان گم شود. صدای مردمانی که سالهاست با صبوری، سختیها را پشت سر گذاشتهاند و هنوز چشم به طلوع روزی دوختهاند که در آن آرامش، امنیت و امید سهم نخست زندگیشان باشد.
جنوب، این جواهر درخشان ایرانزمین، تنها یک نقطهی جغرافیا نیست، خانه مردمانی است که علیرغم تمام بیمهریها و محرومیتها مهربانی و نجابت در رفتارشان جاری است. مردمانی که در سختترین روزها همدلی و لبخند را فراموش نکردهاند، اما بر هر ایرانی وطندوستی تکلیف است تا به هر شکل و طریقی که میتواند حقوق این مردم را به زبان مطالبه گری فریاد کند.
در روزهای اخیر، بار دیگر سرزمین و خاک جنوب شاهد حوادث تلخی بود ؛ از حملهها و تهدیدهایی که آرامش مردم این مناطق را نشانه گرفته تا نگرانی خانوادههایی که فرزندانشان در شرایط پرخطر، مشغول تحصیل، خدمت یا زندگی روزمره هستند. در چنین شرایطی، پرسشی مهم پیش روی مسئولان قرار میگیرد: آیا نمیتوان پیش از وقوع حادثه، تدابیر پیشگیرانه و انسانیتری اندیشید؟
دانشآموزانی که در روزهای ناامنی و اضطراب، باید با ذهنی آرام سر جلسه آزمون حاضر شوند، حق دارند از فضایی امن برخوردار باشند. امتحان و ارزیابی تحصیلی اهمیت دارد، اما هیچ نمرهای بالاتر از آرامش و جان یک دانشآموز نیست. در مناطقی که خطرات امنیتی وجود دارد، برگزاری آنلاین آزمونها یا استفاده از شیوههای جایگزین، میتواند تصمیمی منطقی و مسئولانه باشد؛ تصمیمی که نشان دهد سلامت روان و امنیت فرزندان این سرزمین، بر هر فرآیند اداری و آموزشی مقدم است.
همچنین سربازانی که در نقاط حساس و در معرض تهدید خدمت میکنند، فرزندان همین مردم هستند؛ جوانانی که خانوادههایی چشمانتظار سلامت بازگشت آنان هستند. در شرایطی که برخی پادگانها و مراکز نظامی ممکن است در معرض تهدید قرار گیرند، بررسی امکان مرخصی، جابهجایی موقت یا اتخاذ تدابیر حمایتی برای نیروهای وظیفه، میتواند گامی در جهت حفظ آرامش خانوادهها و کاهش نگرانیها باشد. امنیت کشور با حفظ کرامت و مراقبت از سرمایههای انسانی آن معنا پیدا میکند.
مردم جنوب سالهاست در کنار مشکلات اقتصادی، گرما، محرومیتهای تاریخی و پیامدهای بحرانهای مختلف ایستادهاند. آنان چیزی فراتر از عملیاتی شدن وعدهها نمیخواهند؛ حق طبیعی آنان است که امنیت، آرامش، آموزش بدون دغدغه و آیندهای روشن داشته باشند.
خرمشهر باید دوباره خرم باشد؛ نه فقط در نام، بلکه در زندگی مردمانش. آبادان باید دوباره آباد باشد؛ شهری که عطر نخلستانهایش با صدای خنده کودکان درهم بیامیزد. ایرانشهر و دیگر شهرهای جنوب باید روزهایی را تجربه کنند که خبرهایشان نه از حادثه و نگرانی، بلکه از پیشرفت، آبادانی و امید باشد.
چه زیباست روزی که کنارههای اروندرود، به جای زمزمه اندوه، صدای شادی مردم را در آغوش بگیرد؛ صدای کودکانی که بدون ترس درس میخوانند، مادرانی که با خیال آسوده فرزندانشان را بدرقه میکنند و پدرانی که نگرانی فردا را کمتر بر دوش میکشند.
اکنون زمان آن است که صدای جنوب شنیده شود؛ نه فقط زمانی که حادثهای رخ میدهد، بلکه پیش از آن، زمانی که میتوان با تصمیمهای درست، از رنجی تازه جلوگیری کرد. توجه به امنیت مردم، حمایت از دانشآموزان و مراقبت از سربازان، تنها یک اقدام مدیریتی نیست؛ احترام به انسانهایی است که سالها پای ایران ایستادهاند.جنوب را باید دید، شنید و برای آرامشش قدم برداشت؛ زیرا آرامش جنوب، آرامش ایران است.
انتهای پیام
