آنچه به رئیس جمهور نوشتم | عبدالمطلب طاهری

عبدالمطلب طاهری، معاون ستاد انتخاباتی پزشکیان در زنجان در سال ۱۴۰۳، در یادداشتی به مناسبت دیدار دو روز پیش جمعی از فعالان ستادی با رئیس جمهور پزشکیان در دومین سالگرد تشکیل دولت او، نوشت:

سلام دوستان

فرصتی پیش آمد تا در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۴۰۵، به مناسبت دومین سالگرد شروع به کار دولت «وفاق»، به‌عنوان عضوی از ستاد دکتر پزشکیان، به دلیل مسافرت و عدم امکان حضور دکتر حکیمی‌پور، رئیس ستاد مرکزی در استان زنجان، میهمان رئیس‌جمهور در مجموعه تاریخی کاخ سعدآباد باشیم.

برنامه‌ای که از ساعت هفت‌ونیم صبح با صبحانه‌ای ساده شروع شد و حدوداً تا ساعت ۳ بعدازظهر ادامه داشت.

مدیریت برنامه بر عهده جناب دکتر آهی، از مسئولین ستاد مرکزی و مشاور احزاب و تشکل‌های رئیس‌جمهور، و جناب شفیعیان، مدیر سایت انصاف‌نیوز، بود.

برنامه‌ای منظم، ساده و بدون تکلف.

سخنرانان، هر کدام به مدت ۴ دقیقه، بر اساس موضوعات ثبت‌نام‌شده و با قرعه‌کشی در همان لحظه، که حدوداً ۱۰ نفر را شامل می‌شد، سخنرانی کردند. در نهایت، سخنرانی رئیس‌جمهور محترم با محوریت پاسخ به دغدغه‌ها، انتقادات و عملکردها برگزار شد.

دو نکته در صحبت‌های رئیس‌جمهور کاملاً مشهود بود و نشان از «دغدغه‌شان» برای ایران داشت:

  • تفاهم‌نامه امضا شده با آمریکا
  • چرایی شعار وفاق و پیامدها و نتایج آن

دکتر پزشکیان معتقد است نتیجه شعار وفاق را در کسب ۱۲ رأی از شعام و رضایت رهبری برای تأیید و امضای تفاهم‌نامه دریافت کرده که نمی‌توان به‌راحتی از کنارش گذشت و آن را کم‌اهمیت جلوه داد.

مذاکره و دیدار با مراجع تقلید قم، جامعه مدرسین و… که اکثراً از امضای تفاهم‌نامه قانع و آن را تأیید کرده‌اند، آورده و نتیجه کمی نیست.

رنگ‌پریده، خستگی مفرط، نحوه راه رفتن و سخنانشان نشان‌دهنده دغدغه و نگرانی بزرگی «برای ایران» بود.

همین‌جا بود که فهمیدم حامیانی چون من چرا باید به خاطر انتصاب یک بخشدار، فرماندار، مدیرکل، معاون و… زود برنجم و پزشکیان، وزیر، استاندار و… را مورد سرزنش و شماتت قرار دهم؟ یا اینکه چون سهمی از پست‌ها و مدیریت‌ها، به خاطر رأی و فعالیت ستادی‌ام، به من نرسیده، عصبانی و پشیمان شوم؟ و…

پیش‌بینی می‌کردم شاید فرصت صحبت نباشد، بنابراین موضوعاتی کلی را در چند بند از قبل تهیه کرده بودم تا تقدیم رئیس‌جمهور کنم که خوشبختانه توفیق و فرصت حضور سر میز ناهار فراهم شد و مسائل را به‌صورت تیتر‌وار و مکتوب تقدیم جناب دکتر پزشکیان کردم:

۱. موضوع مهم «اصل تفکیک قوا»:
به رئیس‌جمهور نوشتم و توضیح دادم که برخی نمایندگان محترم مجلس از توصیه جنابعالی، وزیر کشور و وزرا چنین برداشت کرده‌اند که در انتصابات نظر دهند و متأسفانه در عزل و نصب استانداران، مدیران کل، معاونان، فرمانداران، حتی بخشداران و… دخالت می‌کنند و برای دولت حاشیه درست کرده و نهایتاً باعث دلسردی حامیان، ریزش پایگاه رأی و انحراف در برنامه‌های دولت می‌شوند.

۲. متأسفانه آنچه شنیده می‌شود این است که نهادهای امنیتی وسواس خاصی در تأیید صلاحیت‌ها نشان می‌دهند که در دولت‌های گذشته با تساهل و تسامح همراه بوده است، اما در این دولت سخت‌گیری می‌شود. نتیجه اینکه دولت در مدیریت‌ها دچار مشکل شده است.

۳. در مورد ناعدالتی در افزایش حقوق کارکنان دولت توضیح دادم و آن را مکتوب نوشتم.

۴. تفویض اختیار به رؤسای دانشگاه‌های علوم پزشکی به‌عنوان ستاد پشتیبانی جنگ تمدید شود؛ چرا که اکنون دوره آتش‌بس، یعنی «نه صلح، نه جنگ» است.

۵. در خصوص استفاده استانداران از نیروهای خارج از وزارت کشور، برای تأمین و تقویت توان مدیریتی، به‌ویژه از میان حامیان دولت.

با توجه به اینکه معتقد به شفاف‌سازی و گردش آزاد اخبار و اطلاعات هستم، آنچه در این دیدار اتفاق افتاد را به‌صورت خلاصه بیان کردم.

۱۲ مرداد ۱۴۰۵
عبدالمطلب طاهری

انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *