دکتر رئوف پیشدار، استاد دانشگاه و روزنامه نگار در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «ترامپ به صلح با ایران نیاز دارد» نوشت:
متوقف شدن حمله به بیروت توسط اسراییل پس از تهدیدهای ایران و فشار ترامپ، دارای این معنای راهبردی است و آن، ترامپ به توافق با ایران عمیقاً نیاز دارد و میداند که ایران در صورت تداوم حمله به حزبالله حتما از مذاکرات خارج خواهد شد و جنگی دوباره شروع خواهد شد که نتیجه آن هر چه باشد، بیشتر به ضرر آمریکا و متحدان منطقه ای آن و فراتر از منطقه کُل غرب است.
ترامپ می دانست که جمعبندی راهبردی برای ترک مذاکرات در صورت حمله به بیروت در ایران انجام و توسط رئیس تیم مذاکرهکننده ایران اعلام شده است. تداوم حملات در مناطق جنوبی خصوصا نبطیه از دید ایران تفاوتی با حمله به بیروت ندارد و تداوم آن به مذاکرات لطمه اساسی خواهد زد. تشدید تنشهای ژئوپلیتیکی در خاورمیانه و تداوم جنگ آمریکا و ایران، موج تازهای از فشارهای اقتصادی را بر بخش تولید در مقیاس جهانی وارد کرده است؛ فشاری که بیش از همه صنایع اروپایی را با افزایش هزینههای تولید، اختلال در زنجیره تامین و کاهش تقاضا مواجه کرده است.
بسته شدن تنگه هرمز در نگاه نخست بیش از هر چیز بازار جهانی نفت را تحت تاثیر قرار داد؛ مسیری راهبردی که بخش قابلتوجهی از تجارت انرژی جهان از آن عبور میکند. با این حال، پیامدهای این رویداد فراتر از بازار نفت بوده و یکی از حیاتیترین حلقههای زنجیره تامین غذا در جهان یعنی بازار کودهای شیمیایی را نیز با چالش مواجه کرده است. طبق گزارش کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل متحد (آنکتاد)، از ۷۵ اقتصاد آسیبپذیر جهانی – کشورهای کمتر توسعهیافته و کشورهای جزیرهای کوچک در حال توسعه – ۶۵ کشور به واردات نفت متکی هستند. براساس این گزارش، برای این کشورها، افزایش قیمت انرژی منجر به افزایش هزینهها خواهد شد و این امر بر زندگی تقریباً یک میلیارد نفر تأثیر خواهد گذاشت.
برنامه جهانی غذا از نهادهای سازمان ملل متحد نیز هشدار می دهد که پیامدهای جنگ علیه ایران بر امنیت غذایی جهان در حال نمایانشدن است و میلیونها نفر در کشورهای آسیبپذیر برای تأمین نیازهای اولیه غذایی خود با مشکل روبهرو شدهاند. این نهاد هشدار می دهد که در صورت ادامه درگیریها در خاورمیانه و افزایش قیمت نفت درپی وضعیت تنگه هرمز، ۴۵ میلیون نفر ممکن است با ناامنی حاد غذایی روبهرو شوند. «پیشبینی میشود حتی اگر بحران در خاورمیانه فروکش کند، پیامدهای مخرب و زنجیرهای جنگ در ماههای آینده تشدید شود.»
ترامپ اکنون سه راه پیش رو دارد؛ که همگی برای او هزینه گزافی خواهد داشت:
گزینه اول: امتیاز دادن به ایران
اگر ترامپ برای باز کردن تنگه هرمز و پایین آوردن قیمت نفت، به سرعت با تهران توافق کند، در داخل آمریکا متهم به «تسلیم شدن» میشود. این کار به معنای شکست کامل سیاست فشار حداکثری است.
گزینه دوم: تشدید تنش نظامی
هرگونه تلاش برای باز کردن اجباری تنگه هرمز یا حمله به زیرساختهای اصلی ایران، میتواند به یک جنگ منطقهای تمامعیار منجر شود. این گزینه قیمت نفت را به بالای ۱۵۰ دلار میبرد، بازارهای بورس جهانی را به مرز فروپاشی میکشاند و آمریکا را در باتلاقی بسیار بزرگتر از عراق و افغانستان گرفتار میکند.
گزینه سوم: ادامه وضعیت موجود
اگر او هیچ کاری نکند و منتظر بماند، قیمت بالای انرژی و تورم ناشی از آن – بنزین گالنی ۶ دلار در آمریکا- اقتصاد جهانی را به سمت رکود میبرد. در این سناریو، ایران امّا به صادرات غیررسمی خود ادامه میدهد. وضعیت موجود از نگاه هفته نامه آمریکایی «آتلانتیک» غیر این نیست : ترامپ از جنگ ایران خسته و ناامید شده، چون این جنگ بسیار طولانیتر از آنچه او انتظار داشت، شده و هیچ نشانه پیروزی در آن دیده نمیشود.
انتهای پیام
