کانال تلگرامی «دولت بهار»، رسانهی نزدیک به محمود احمدینژاد، در بیست و یکمین سالگرد انتخابات سوم تیر ۱۳۸۴، دو یادداشت تحلیلی از چهرههای حامی این جریان منتشر کرده است.
این یادداشتها با تمرکز بر مفاهیمی چون «قدرت تودهها»، «عدالتخواهی» و «تقابل با ساختارهای صلب قدرت»، به بازخوانی پدیده احمدینژاد در سیاست معاصر ایران پرداختهاند.
به گزارش انصاف نیوز، در نخستین یادداشت به قلم جعفر بخشی بینیاز با عنوان «۲۱ سال پیش همین موقع!»، روی کار آمدن محمود احمدینژاد در سال ۱۳۸۴ خروج از اتاقهای فکر و برخاسته از پیوند میان وعده و ایمان تودهها توصیف شده است.
نویسنده این یادداشت با ترسیم یک دوقطبی میان «جهان مردم» و «جهان صاحبان قدرت»، مدعی است که بدنه قدرت حضور او را تهدیدی برای نظم مستقر میدید؛ ترفندها و مانعتراشیها برای خنثی کردن این جریان آغاز شد، اما در نهایت «استقامت بر مکر پیروز شد».
بخشی بینیاز در تحلیل خود آورده است: «قدرت، متعلق به سازهها و ساختارهاست اما محبوبیت متعلق به روح ملت است. کسانی که تنها بر ابزارهای قدرت تکیه میکنند همواره در هراس از برخاستنِ مردی از جنس مردم خواهند بود.» او نتیجه میگیرد که در معادلات بزرگ، نزدیکی به وجدان و نیازهای تودهها تعیینکننده است، نه میزان تسلط بر ابزارهای حکمرانی.
در دومین یادداشت که به قلم غلامرضا نادمی و با عنوان «سوم تیر؛ بازگشت قدرت به مردم» منتشر شده، انتخابات سال ۸۴ نه صرفاً یک جابجایی در ریاستجمهوری، بلکه «یک نقطه چرخش در ساختار قدرت سیاسی ایران» قلمداد شده است که تمامی محاسبات و نظرسنجیهای رایج را برهم زد.
نادمی با اشاره به اینکه در سوم تیر ۱۳۸۴ قدرت از حالت بسته خارج و به متن جامعه بازگشت، به تشریح عملکرد دولتهای نهم و دهم پرداخته است.
به باور او، دولت نهم با شعار عدالت، سادگی، مبارزه با فاصله طبقاتی و توجه به مناطق کمبرخوردار توانست رابطه قدرت و جامعه را بازتعریف کند و دولت دهم نیز علیرغم فضایی پیچیدهتر، پرتنشتر و مواجهه با فشارهای داخلی و خارجی، این مسیر را ادامه داد.
این تحلیلگر جریان احمدینژاد، سوم تیر را آغازگر یک شکاف عمیق و ماندگار در سیاست ایران میان دو نگاه «تثبیتشده و ساختاری» و «عدالتمحور و مردمپایه» میداند و تاکید میکند که پس از گذشت ۲۱ سال، این رویداد همچنان یکی از نقاط کانونی تاریخ سیاست معاصر ایران است.
انتهای پیام
